زمین شناسی دانشگاه آزاد شیراز

raze80 — Mon, 16 Nov 2009 16:54:22 GMT

http://www.pi6.ir/images/555913504.gif

http://www.pi6.ir/images/230641496.jpg

raze80 — Sat, 31 Oct 2009 03:20:18 GMT

سلام

دیروز یکی از روزهای به یاد ماندنی برای دانشجویان زمین شناسی 80 بود

و به نظر من حتی از روز جشن فارغ التحصیلی هم بهتر بود چون روز جشن ، همه داشتم با هم خداحافظی میکردن ولی دیروز همه خوشحال بودن که بعد از 4 سال همدیگه را دوباره میدیدن .

دیروز چون پسرا بیشتر دلشون تنگ شده بود از ساعت 3 اومدن

( البته قرار بود از 4 بیایم ) ولی خب دلتنگی که شاخ و دم نداره –

4 سال و 3 ماه گذشته بود .

خلاصه از ساعت 3 تجمع پسرا که بیشتر دلشون تنگ شده بود شروع شد

البته بگذریم از این قضیه که بعضیا از ظهر پشت در باغ ارم نشسته بودن و میله ها را گرفته بودن و منتظر بودن در باز بشه و بپرن تو

خلاصه یواش یواش همه اومدن و جمع پسرا جمع شد – یه کلوم با هم حرف میزدن یه چشمشون به در باغ بود

هر دختری از در باغ میومد تو همه نگاهش میکردن – تا اینکه بالاخره یواش یواش دخترا هم پیداشون شد – قسمت جالب ماجرا اونجا بود که دخترا نزدیک تر به در باغ دور هم جمع شده بودن و پسرا هم یه کم جلوتر کنار پله ها

هر دو گروه دوست داشتن زودتر بیان و با هم سلام و احوالپرسی کنن ولی روشون نمیشد

بالاخره یواش یواش یه کمی پسرا رفتن جلوتر و یه کمی هم دخترا اومدن جلو و سلام و علیک و احوالپرسی و – کلی تجدید خاطره شد . مخصوصا اینکه تقریبا همه بودن و این باعث شد که جو چند سال پیش دانشگاه دوباره عینا برای همه زنده بشه .

خیلی خیلی جو خوب بود و انتظارمون هم همین بود .

البته چیزایی هم دیده شد که اینجا نمیشه بیان کرد . البته اصلا چیز بدی اتفاق نیافتاد ولی بین بعضی آقایون و بعضی خانمها که بچه بغلشون بود سلام و احوالپرسی هایی رد و بدل شد که بوی حسرت میداد

بگذریم

به جون خودم یک ذره نمیخوام قضیه را بزرگش کنم یا خالی بندی باشه . ولی اونقدر جو صمیمی بود که همه هوس کرده بودن که چند ترم دیگه برگردن دانشگاه .

کلی هم عکس گرفتیم و کلی غیبت کردیم و ...

چیزی که خیلی برای همه جالب و با ارزش بود اینکه هم آقایون هم خانمها مشخص بود که با رضایت و با ذوق و شوق اومده بودن و این برای همه با ارزش بود .

باور کنین توی قیافه همه میشد فهمید که چقدر خوشحال هستن و نشونه این هم اینکه با نظر مثبت اکثریت بچه ها تاریخ وعده دیدار بعدی مشخص شد و همه خوشحال شدن .

2 / 2 / 1390 تاریخ وعده دیدار بعدی دانشجویان زمین شناسی هست که البته قرار شده اگر این روز یک روز وسط هفته بود جمعه همون هفته ساعت 5 باغ ارم باشیم

خیلی از بچه ها عوض شده بودن و خیلی ها هم انگار دیروز فارغ التحصیل شده بودن . البته انصافا تغییرات خانمها بیشتر از آقایون بود .

خانمها : شمسی – رجبی – علی اکبر زادگان – افشار – کمالی - اکبرآبادیان – امین – شاهین – زارعی – حداد – جوکار – اسدی زاده – فرهمند – کریمی – قاسمی – حسینی – قرائتی – کیانی - عیسی خانی - شکری زاده - فتحی - ...

***************

آقایون : راد منش – فداییان – جانقربان – نوروزی نژاد – خیاطان – هاشمی نسب – آزاده – ترابی – سمندر – یزدان پناه – برومندی – بوشگان – کاروانیان – راستی – قدمی – دهقانیان ( پرویز و صادق ) – علیزاده – مهربان – اسکندری – یوسفی – احمدی –

البته همون جور که تو عکس هم میبینین تعداد خانمها خیلی بیشتر از آقایون هست ولی من همین تعداد را با اسم میشناختم – تازه همینا را هم از رو عکس نوشتم .

از طرف خودم و همه از تمام کسانی که تو این روز حضور داشتن تشکر میکنم و از اونایی هم که نتونستن بیان و یا گرفتار پیش مراسم ازدواج بودن ! هم تشکر میکنیم – جای خیلی ها خالی بود . انشالله توی وعده دیدار بعدی حتما همه را خواهیم دید .

به هر حال از هر نظر یه روز به یاد ماندنی بود و خیلی همه راضی بودن ولی من یکی که وقت کم اوردم و نتونستم با خیلی ها حرف بزنم .

یه نکته هم از نظر پزشکی بگم براتون که دیروز از بس همه با هم روبوسی کردن ...

( آقایون با هم – خانمها هم با هم ) که هر نوع آنفولانزایی که فکر میکنین بینمون منشتر شد .

البته مهم نیست ارزشش را داشت .

از دوست به یادگار دردی دارم – کان در به صد هزار درمان ندهم

******************

راستی این عکسی که زیر میبینید مربوط میشه به آخرین وعده دیدار بچه های 81 که حافظیه برگزار شد

واقعا من نمیدونم بچه های ۸۱ با این همه ادعا چطوری اسم این مراسمشون را گذاشتن وعده دیدار - من حرفی ندارم خودتون قضاوت کنین .

یه بار دیگه دانشجوهای ۸۰ تبریک میگم - واقعا گل کاشتین .

ایول دارین همه 80 ی ها

به قول دوستمون : دنیا و زمین شناسی 80

raze80 — Sat, 24 Oct 2009 11:13:18 GMT

سلام

8 / 8 / 88 نزدیکه

این روز خاص از 4 سال پیش و در جشن فارغ التحصیلی دانشجوهای ورودی 80 زمین شناسی دانشگاه آزاد ، به عنوان وعده دیدار هم ورودیها و هم کلاسیها معین شد .

برای این روز هم توی همین وبلاگ دست کم 3 بار پیشاپیش بزرگداشت گرفتیم و این هفته مراسم را با حضور همه زمین شناسی های ورودی 80 برگزار میکنیم

به عنوان یادآوری یه بار دیگه برای اونایی که یادشون رفته میگم :

وعده دیدار دانشجویان زمین شناسی80 – دانشگاه آزاد شیراز

روز جمعه 8 / 8 / 88 – مصادف با ولادت امام رضا ( ع )

مکان : باغ ارم شیراز – ساعت : 4 بعد از ظهر

یادم میاد اون روز که این قرار را گذاشتیم و توی جشن هم اعلام کردیم بعضی ها شاکی بودن و میگفتن خیلی دیره – تا 4 سال دیگه کی زنده و کی مرده ؟ چرا هر سال نباشه و از این حرفا ...

خودم هم یکیش .

ولی واقعا مثل چشم به هم زدنی گذشت .

برای این روز به یاد ماندنی ، هر کدوم از بچه ها پیشاپیش برنامه های خودشون را اعلام کردن .

من هم اینجا به چند نمونه از این برنامه ها اشاره میکنم :

* جلال پور حسینی گفته من تالار حافظ را رزرو میکنم برای بچه ها یه جشن توپ میگیرم .

* مهدی رحمانیان گفته به مناسبت ولادت امام رضا ، یه هدیه زیبا که به جونش بسته هست را تو این روز عزیز اهدا میکنه به آستان قدس رضوی .

البته نگفته هدیه اش چیچی هست ولی احتمالا باید نمونه نادر و کمیابی از بلور تورمالین باشه . ( همون نمونه که از آزمایشگاه دکتر امیری به سرقت رفت )

* محمد رادمنش گفته من آقای جهان سیر را میارم .

* محمد سمندر هم گفته من هم شام میدم .

در کل به نظر میاد روز خوبی باید باشه و امیدوارم حسابی شلوغ بشه و کلی هم عکس یادگاری بگیریم و بزنیم تو وبلاگ .

از همه میخوام که به همه خبر بدین – حتی اساتیدی که میشناسید و باهاشون رابطه دارید را دعوت کنین .

***********************

میخوام یه عکس دسته جمعی بگیریم و بزنیم تو وبلاگ

فک همه ورودیهای دیگه را بزنیم

این شعر هم تقدیم به همه اونایی که کار گیرشون اومد و بعد از دانشگاه رفتن سر کار :

داني كـــه چيست دولت ، ديدار يـار ديدن

يك چــاي داغ لب سوز، با قند سركشيدن

عالي است با مكافات فوق ليسانس گشتن

وانگه سماق هــــا را با دوستــان مكيدن

ما روز وشب به ناچار شبكار و روز كاريم

امـــــا هميشه لنگيم ، بـــــــا اين همه دويدن

وقتي كه نيست پارتي هیچ سود عایدت نیست

در جستجـــــوي هر كار هي گيوه ور كشيدن

**********************

راستی ، یکی از بازدید کننده ها توی مطالب قبلی خواسته بود ساعت بازدید و جزییاتش از باغ ارم بپرسیم – یادآوری خوبی بود . من با مسئولان باغ ارم هماهنگی کردم و در مورد ساعت بازدید پرسیدم . روز جمعه نوبت عصر ، باغ ارم از ساعت 2 تا 5/30 باز هست . البته فقط تا ساعت 5 بازدید کننده ها میتونن وارد باغ بشن و 5/30 هم بازدید تموم میشه و باغ را میبندن .

البته ساعت بسته شدن باغ ساعت خوبی هست چون به نظر میاد دیگه اون ساعت هوا هم تاریک شده و اکثرا باید برگردن خونه . ولی برای اونایی که دوست دارن بیشتر کنار هم باشن و بیشتر با هم صحبت کنن من با خیلی ز بچه ها هماهنگ کردم و قبول کردن که زودتر بیایم باغ .

به هر حال از ساعت 3 من فکر میکنم بچه ها توی باغ باشن . هر کس هر ساعتی میتونه بیاد ولی حتما بیاین .

یه موضوع دیگه – مدیریت باغ میگه اگه از دانشگاه معرفی نامه بیارید بجای بلیط 700 تومنی بهتون بلیط 500 تومنی میدیم . واقعا زحمت میکشن .

من که نمیتونم برم دانشگاه برای معرفی نامه ( سایه منو با تیر میزنن ) ولی فکر نمیکنم ارزشش هم داشته باشه – حالا باید بریم اونجا برای 200 تومن کلی منت کشی کنیم .

به هر حال براتون کلی آرزوهای خوب دارم – همه شما را به خدا میسپارم –

انشالله وعده دیدارمون : 8/8/88 – باغ ارم

این هم چند تا عکس دسته جمعی تقدیم به همه بچه های ۸۰

raze80 — Mon, 19 Oct 2009 19:04:18 GMT

سلام

متاسفانه امروز بعد از ظهر اتفاق بدی افتاده که من تا الان نتونستم بشینم پای کامپیوتر و زودتر این اخبار را تو وبلاگ بزنم .

امروز بعد از ظهر ساعت تقریبا 2 عصر اتوبوس حامل دانشجویان دانشکده علوم تحقیقات فارس در مسیر دانشگاه با اتوبوس مسافربری که از کرج میومده تصادف شدیدی داشته که به گفته اخبار استان فارس 6 کشته و 40 زخمی تو این سانحه داشتیم ولی متاسفانه آمار از اینی که اعلام شده خیلی بیشتره

من خبر قطعی از بیمارستان دارم که تا الان صبر کردم و خبر را نزدم تو وبلاگ

تعداد کشته ها متاسفانه بیش از این چیزا هست .

البته به وضوح توی فیلم هم مشخصه که همچین تصادفی بیش از اینا کشته داشته

اتوبوسی که توی عکس بالا دیده میشه اتوبوس مسافربری هست

این فیلم با کیفیت خوبش دارم ولی حجمش خیلی زیاده فعلا همین را داشته باشید تا اخبار بعدی را بزنم تو وبلاگ

این زیر را کلیک کنین تا صفحه جدیدی باز بشه بعد دانلود کنید .

اینجا کلیک کنید

ضمنا همون دیروز که این اتفاق افتاد یه تعدادی از دانشجوها جلوی اتوبوسها را گرفته بودن و دست به اعتصاب زدن .

حرفشون هم این بود که اتوبوسها قدیمیه و باید از رده خارج بشه

دیروز دانشگاه تعطیل بوده و امروز و فردا هم کلاسها برگزار نمیشه و قرار هست دوباره دانشجوها تجمع کنند

البته اینجوری که از صحنه تصادف مشخصه و حاضرین برای من تعریف کردن مقصر این حادثه اتوبوس مسافربریه که از مسیرش منحرف شده -

به هر حال انشالله که دیگه از این حوادث نداشته باشیم

raze80 — Tue, 13 Oct 2009 02:02:18 GMT

سلام

امیدوارم حال همتون خوب باشه . شاد و خوش و خندون .

مستقیما میریم سر اصل مطلب و کاری به این نداریم که چرا این مدت چیزی نمینوشتم و چرا فلانی رییس جمهور شد و ...

خلاصه به قول مامان امید :

اصلا لباسهای سبز نخرین – کاهو نخرین – سبزی خوردنی – سبزی آشی – سبزی کلم پلو

اینا همش گرد نفاق توشه – اصلا نخرین .

موضوع ما دانشگاه زاد شیراز هست و دانشجوهاش که البته چون دانشگاه صدرا در کار صادرات دانشجو به دیگر نقاط کشور هم تبهر داره سری هم به چند تا دانشگاه دیگه ای که دوستان دارن اونجا درس میخونن میزنیم و خبری هم از اونا میگیریم .

ضمنا شاید بتونیم این دانشگاهها را برای اونایی که میخوان ادامه تحصیل بدن بیشتر معرفی کنیم .

اول از این موضوع شروع کنم و بعد بریم سر دانشگاه ها :

اول اینکه من شخصا یه طرح زود بازده ویژه دارم که مزایای زیادی هم داره .

از مزایای اون اینکه چند نفری از دانشجوها مشغول به کار میشن ( اشتغال زایی ) و پولی هم نصیب دانشگاه میشه و فارغ التحصیلان هم از سر در گمی در میان .

الان کلیات طرح را براتون توضیح میدم .

اول باید کارگاههای سفالگری بزرگی ایجاد کنیم و کلی دانشجوها را سر کار بزاریم .

این کارگاهها اختصاصا باید کوزه تولید کنن و تولیدات خودشون را به مدیریت دانشگاه آزاد شیراز ارسال کنن . برای ارسال کوزه ها هم احتیاج به چندتا راننده داریم که خودش نوعی اشتغال زایی هست .

مقصد نهایی کوزه ها بخش امور فارغ التحصیلان هست .

کوزه ها در اونجا نگهداری میشه و هر زمانی که یکی از فارغ التحصیلان به اونجا مراجعه میکنه برای گرفتن اصل مدرکش ، همزمان با مدرک ، یه کوزه هم به فارغ التحصیل گرامی تحویل میشه .

احتمالا متوجه شدین که این کارها برای چیچیه ...

البته دولت خدمتگزار در راستای هدفمند کردن یارانه ها و اصلاح الگوی مصرف ، شخصا اقدام به ایجاد فضایی بزرگ و مناسب با ظرفیت بسیار بالا برای همه فارغ التحصیلان کرده که واقعا جای تشکر داره .

به نظر من توی هر شهری باید یکی از این میدونها با همین نام ساخته بشه و مخصوص اگر نزدیک به مراکز دانشگاهی دانشگاه آزاد هم باشه دیگه چه بهتر .

یا اینکه اصلا این میدونها را با نامهای مشابه در مسیر رفت و برگشت دانشجوهای دانشگاه آزاد قرار بدن تا هر روز که دانشجوها با سرویس دارن میرن دانشگاه یا برمیگردن خونه این کوزه ها را ببینن .

البته اینجا میدون فارغ التحصیلان هست – ربطی به دانشجوها نداره ولی خب بالاخره دانشجوها هم یه روز فارغ التحصیل میشن و گذرشون به این میدون میخوره و از همین الان با این میدون آشنا بشن بهتره .

**********************

به هر حال این میدون و کوزه هاش اونقدر بزرگ هست که ظرفیت همه مدرکهای فارغ التحصیلان زمین شناسی در کلیه مقاطع و کلا همه رشته های دانشگاه آزاد را داره .

از جمله دانشگاههایی که قراره در موردشون بحث کنیم ، دانشگاه آزاد مرودشت – دانشگاه آزاد تهران شمال – واحد علوم تحقیقات مرودشت – و چند دانشگاه دیگه هست که دوستان ما دارن اونجا تحصیل میکنن .

فعلا این عکس را از دانشگاه آزاد مرودشت داشته باشید :

***************************************

از این مطلب به بعد یه روز شمار هم برای وبلاگ داریم

که شمارش معکوس برای روز 8/8/88 هست

8 / 8 / 88 نزدیکه

فقط 17 روز دیگه مونده

این روز از 4 سال پیش و در جشن فارغ التحصیلی دانشجوهای ورودی 80 زمین شناسی دانشگاه آزاد ، به عنوان وعده دیدار هم ورودیها و هم کلاسیهای زمین شناسی 80 معین شد .

برای این روز هم توی همین وبلاگ دست کم 3 بار پیشاپیش بزرگداشت گرفتیم و این بار تقریبا 20 روز دیگه این مراسم را با حضور همه زمین شناسی های ورودی 80 برگزار میکنیم

به عنوان یادآوری یه بار دیگه برای اونایی که یادشون رفته میگم :

وعده دیدار دانشجویان زمین شناسی80 – دانشگاه آزاد شیراز

روز جمعه 8 / 8 / 88 – مصادف با ولادت امام رضا ( ع )

مکان : باغ ارم شیراز – ساعت : 4 بعد از ظهر

از طرف خودم از همه ورودیهای دیگه هم دعوت میکنم که تو این روز با هم باشیم و خاطرات را زنده کنیم .

ضمنا در اواسط مراسم ناگهان متوجه خواهید که یه بنز مشکی رنگی با شیشه های دودی که با شش تا موتور سنگین اسکورت میشه میاد و چند نفر محافظ از ماشین پیاده میشن و در ماشین را باز میکنن و یه نفر را تا وسط جمعیت همراهی میکنن .

- بالاخره آقا سینا از مخفیگاهش میاد بیرون -

raze80 — Wed, 07 Oct 2009 18:22:18 GMT

سلام

بعد از خیلی وقت که هیچ مطلبی از خودم ننوشته بودم ، متاسفانه امروز دارم یه مطلب مینویسم .

اتفاقاتی که تقریبا از یک سال پیش افتاد و باعث به هم ریختن جو وبلاگ شد و گرفتاریهای خودم از یه طرف ، و از همه بیشتر – ناگوارترین حادثه زندگیم که از دست دادن علی جوکار بود .

- از همه بازدیدکننده های این وبلاگ خواهش میکنم -

- همینجا یه فاتحه برای روح مرحوم علی جوکار بخونید -

همه این اتفاقات باعث شد دیگه مطلب ننویسم و هیچ وقت فکر نمیکردم که روزی دوباره شروع به نوشتن کنم و ای کاش هیچ وقت لازم نمیشد این مطلب را بنویسم .

متاسفم که این بار هم به خاطر اتفاق غم انگیزدیگه ای که برای دانشگاه آزاد افتاده و همه را ناراحت کرده دارم مطلب مینویسم .

متاسفانه با خبر شدیم که جمعه هفته گذشته - جناب آقای توکلی – از بهترین راننده های دانشگاه آزاد شیراز فوت کردن . من خودم از علت فوت آقای توکلی اطلاع دقیقی ندارم ولی واقعا ناراحت شدم .

به جرات میتونم بگم بهترین راننده ای بود که توی همه دانشگاه آزاد میشناختم . باور کنین که اغراق نمیکنم .

توی اکثر جشنهای فارغ التحصیلی ورودیهای مختلف از آقای توکلی تقدیر و تشکر شد .

توی همین وبلاگ هم توی مطلبی ویژه از زحمات آقای توکلی تشکر کردم .

لینک مطلب تقدیر از زحمات آقای توکلی

من شخصا هیچ وقت نمیتونم لبخند مهربون آقای توکلی را فراموش کنم .

روحش شاد و یادش گرامی

. برای شادی روح آقای توکلی همینجا فاتحه بخونید .

******************

از این به بعد هر ۳ روز یک بار وبلاگ به روز میشه

raze80 — Mon, 05 Oct 2009 09:44:26 GMT

raze80 — Tue, 29 Sep 2009 12:30:11 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

جناب آیت الله هاشمی رفسنجانی

ریاست محترم مجلس خبرگان رهبری

با سلام

این دومین نامه ای است که پس از شبه انتخابات ریاست جمهوری اخیر به شما می نویسم. نامه اول را پس ازآن به شما نوشتم که اخباری بسیار ناگوار و تکان دهنده از درون بازداشتگاه ها به گوش من رسید و بر خود دیدم که از شما بخواهم بنا بر جایگاه حقوقی خود به این اتفاقات رسیدگی کنید و نگذارید در جمهوری اسلامی تعرض به جان و مال و ناموس مردم تبدیل به امری معمول و عادی شود. متاسفانه اما آن نامه اثری در مسئولان نکرد و دیدید که بی توجهی و بی حرمتی به حقوق مردم، چه آتشی به خرمن اعتماد زد و چه آبرویی از نظام ما زایل کرد. البته صلاح مملکت خویش مسئولین دانند. با این حال اگر آن نامه سرانجامی پیدا نکرد با خود گفتم که شاید رسیدگی به آن نامه از دایره اختیارات شما خارج بوده است.

اکنون اما این نامه دوم را از آن روی به شما می نویسم که دیدم اجلاسیه مجلس خبرگان رهبری برگزار شد و آنچه در این مجلس باید مطرح می شد، مطرح نشد و آنچه باید توسط اعضای آن مجلس مورد کنکاش قرار می گرفت، مورد کنکاش قرار نگرفت؛ و در یک کلام مجلس خبرگان که ممتازترین نهاد نظارتی در نظام جمهوری اسلامی باید باشد به نهادی بی اثر تبدیل شد؛ و ماحصل این اجلاس صرفا چند سخنرانی و صدور بیانیه ای بود که بدون برگزاری اجلاس وجمع شدن اعضای محترم آن مجلس و زحمت بردن بسیار، هم می شد آن را انجام داد. اینچنین بود که تصمیم گرفتم این نامه را به شما بنویسم و رشادت ها ودلیری های حضرت امام خمینی و نیروهای انقلابی در عصر ستمشاهی را یادآوری کنم و تاکیدی که امام و شاگردان او همچون من و شما بر مقابله با ظلم وجور داشتیم را به خاطر شما بیاورم، و توضیح دهم که فلسفه وجودی مجلس خبرگان رهبری و مسئولیت اعضای آن چه بود، تا بعد شما خود داوری کنید که در شرایط خطیر کنونی چه مسئولیتی بر عهده شما بوده و هست و شما تا چه حد جایگاه صندلی ای که بر آن تکیه زده اید را حفظ کرده و به چه میزان درجایگاه ریاست مجلس خبرگان، حافظ انقلابی بوده اید که اصلی ترین هدف آن مقابله با بی عدالتی و تضییع حقوق مردم بوده است.

جناب آقای هاشمی

من در مقام یکی از شاگردان مکتب امام خود را مدیون ایشان و رهبری شجاعانه شان می دانم و با خود عهد کرده ام که تا پایان عمر در رکاب آن اندیشه وحافظ آن میراث گرانقدر اسلامی و ضد استبدادی باشم. چه باک که در این مسیر در نظام جمهوری اسلامی دفتر شخصی و دفتر حزبی مهدی کروبی را پلمپ کنند و روزنامه اش را توقیف و یارانش را نیز در بند سازند. چه باک که جریده هایی دهان دریده به اسم ایران و وطن، از زمین و کیهان بر من بتازند و بیت المال را خرج فحاشی خود کنند و از این راه مواجب بگیرند و رسانه ملی را نیز تبدیل به یک توپخانه حزبی و سیاسی علیه اینجانب سازند و نماز مقدس جمعه را هم به مقاصد سیاسی خود بیالایند و به مرکزی برای حمله به یاران امام راحل مبدل کنند. من اما تحمل تمام این مصائب را برای خود شیرین ساخته ام با یادآوری آنکه چگونه طوفان های سهمگین و فراز ونشیب های دوران سخت پیش از انقلاب و پس از آن سپری شد و چگونه عزم و اراده بی نظیر امام و پایداری همراهان پولادین قدم، قساوت و شقاوت ساواک و دژخیمان پهلوی رابه لذت پیروزی خون بر شمشیر و غلبه حق بر باطل مبدل ساخت. کام من چنان ازآن پیروزی ها شیرین است که تلخی برخی مصائب گذرا اثری بر من نداشته و نخواهد داشت. نیک می دانم که شما نیز در این مسیر در رکاب حضرت امام تمام آن مصائب و سختی ها را تجربه کرده اید و برخلاف عده ای دیگر، می دانید که نظام جمهوری اسلامی متکی بر سرمایه ای بسیار گرانبها و رشادت هایی بس فراوان است. شما سی سال در خدمت این نظام بوده اید و میدانید که این نظام چه مصائب و مراحل پرخطری را در مبارزه با گروههای التقاطی و الحادی پشت سر گذاشته است و چه هزینه هایی برای اعتلای نظام اسلامی و برقراری حاکمیت جمهور پرداخت شده است. وا اسفا اما که امروز دستاورد ما از آن همه رشادت و مقابله با استبداد و عدالتخواهی چیست و به کجا رسیده ایم؟ می بینم که اجلاس خبرگان برگزار می شود و شما نه سخنی در انتقاد از شرایط حاکم بر کشور بر زبان می آورید و نه انتقادی را بنا به وظیفه خود منتقل می کنید و از همه عجیب تر در اختتامیه مجلسی بدین اهمیت در زمانه ای بدین حد خطیر غایب می شوید. از خود می پرسم آیا این همان اکبر هاشمی است با همان روحیه ای که قبل و بعد از انقلاب در او سراغ داشتیم؟ به یاد می آورم که شما ....... چگونه با رشادت در حضور امام نیز هر گاه که مطلبی را لازم می دیدید هرچند که برخلاف نظر امام بود بر زبان می آوردید. به یاد دارم جلسه ای را که در حضور حضرت امام بودیم و ایشان وصیتنامه خود را به ما ابلاغ کردند و نظر خواستند و همه سخن در تایید گفتند اما شما نکته ای را که داشتید در خود فرو نبردید و بر زبان آوردید و امام نیز با بزرگواری سخن شما را پذیرفتند و بدان عمل کردند.

جناب آقای هاشمی

شما با رای مردم و نمایندگان آنها در مجلس خبرگان در راس نهادی قرارگرفته اید که حساس ترین و پراهمیت ترین نهاد در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است. نهادی که مطابق اصل 108 قانون اساسی عهده دار معماری و نظارت بر راس هرم قدرت در ساختار حکومتی ایران است و مسئول انتخاب و تعیین رهبری و نظارت برعملکرد آن و سازمانهای تابعه اش. این حقوق و اختیارات را نیز هیچ فردی به آن مجلس نداده است که بخواهد از آن مجلس پس بگیرد و ودیعه ای نیست که هر وقت پسندیدند از آن مجلس بستانند. حق آن مجلس در انتخاب و نظارت و مراقبت بر رهبری برآمده از قانون اساسی است ومستظهر به رای ملت ایران. این مجلس از چنان جایگاهی برخوردار است که هیچ نهادی حق قانونگذاری در خصوص آن را نیز ندارد و اعضای این مجلس خود حق تعیین شرایط کاری و نظارتی برای خود را دارند. اجلاس خبرگانی با چنین جایگاهی منحصر به فرد، در شرایط خطیر کنونی برگزار شد و پرسش من از شما به عنوان رئیس این مجلس است که آیا این مجلس بر اساس وظیفه خود در این اجلاس عمل کرده است؟ آیا آن نطق های پیش از دستور و آن گزارش و بیانیه ای که صادر شد به واقع پاسخگوی پرسش ها و ابهامات جامعه امروز ایران بود؟ اگر جناب آیت الله دستغیب با آن سوابق درخشان و پایگاه عمیق مردمی که دارند نیز در آن مجلس سخنی را از سر دلسوزی گفتند چنان با ایشان برخورد شد و از ضرورت طرد و حذف و تنبیه ایشان سخن به میان آمد که گویی در آن مجلس جز به تمجید و تجلیل نباید سخن گفت و هیچ خبره ای حق انتقاد از شرایط کشور را ندارد و دهان آن خبره ای که از هفت خوان شورای نگهبان گذشته و توانسته به مجلس خبرگان راه یابد را باید با خاک پر کرد تا مبادا جز به مداحی و تجلیل از شرایط موجود سخنی بگوید! به راستی که مابه کجا می رویم؟ و اگر قرار بر این بود و هدف مقدس همه ما در مبارزه بااستبداد و استعمار رسیدن به چنین نقطه ای بود چه احتیاجی بود به مجلس خبرگان؟ اگر قرار بر این است که در مجلس خبرگان هیچ خبره ای جز به تایید سخن نگوید آیا بهتر آن نیست که اجلاس سالانه ای هم برگزار نکند؟ به راستی دیگر چه احتیاجی است به هزینه کردن از بیت المال و داشتن ساختمان و دفتر و کارمند واین همه هزینه کردن. آیا بهتر نیست چنین مجلسی را بگذارید فقط برای روز مبادا که خدای نکرده اتفاقی برای مقام رهبری رخ دهد؟

اجلاسیه مجلس خبرگان برگزار شد و توقع آن بود که نمایندگان مردم در این مجلس نگاهی موشکافانه به آنچه روز انتخابات 22 خرداد رخ داد و حوادث وبحران های قبل و پس از آن داشته باشند. گمان اما نمی کردم که در این اجلاس، خبرگان ملت، بحران مبتلا به کشور را "فتنه" بخوانند و چنین به امید پاک کردن صورت مساله، سر خویش را به زیر برف کنند. به راستی جنابعالی که قبل از انتخابات "آتشفشان" خشم مردم را روشن دیده و آن رااعلام عمومی کرده بودید چگونه تایید فرمودید که تصاعد این آتشفشان را امواج فتنه بخوانند و چنین بی دغدغه از کنار شرایط خطیر مترتب بر کشور بگذرند؟ در عجبم که با قانون اساسی، این میراث گرانبهای امام و خونبهای شهیدان و ثمره تلاش و پایمردی رهروان انقلاب، و با یکی از اصلی ترین پایه های آن که همانا مجلس خبرگان رهبری است چه رفتاری می شود! و عظمت این مجلس و جایگاهی که می تواند در حفظ و سلامت نظام جمهوری اسلامی و احقاق حقوق مردم داشته باشد، چه سرنوشتی پیدا کرده است!

ریاست محترم مجلس خبرگان رهبری

امام اگر این مجلس را مایه تقویت رهبری می دانستند منظورشان نه فقط قدردانی و تایید محسنات که نقد ایرادها از طریق اعمال و انجام وظیفه نظارتی نیز بود. متاسفانه اما جایگاه این مجلس در سالهای گذشته بدانجا رسید که نمایندگان ادوار آن همچون آیات عظام رحمت الله علیهم احسان بخش وجمی و عبایی خراسانی و خلخالی و آیت الله عباسی فر را قلع و قمع کردند و تیغ نظارت استصوابی بر گردن آنها نهادند و کسی هم دم بر نیاورد که این چه بلایی است که بر سر خبرگان ملت این نظام می آورند و مگر آنها چه گناهی کرده بودند که مستحق حذف قرار گرفتند. نتیجه آن سکوت ها است که امروز عده ای به خود جرات می دهند به محض شنیدن صدایی ناخوشایند از یک نماینده، فریاد اخراج و حذف او را سر دهند. غافل از آنکه چنین اختناق و سختگیریهایی آن هم در حق یک نماینده مجلس خبرگان با هیچ عقل سلیمی قابل توجیه نیست. چگونه می توان برای مردم توجیه کرد خفه کردن و بستن دهان یک نماینده مجلس خبرگان را که وظیفه ای سنگین برعهده او گذاشته شده است صرفا بدان دلیل که حرفی ناخوشایند عده ای زده است؟ این دم خروس چیزی نیست که بتوان به راحتی از عهده پنهان کردنش برآمد؟ و باید که مقام رهبری خود وارد عمل شوند و در برابر این بی حرمتی ها در حق یک نماینده مجلس خبرگان بایستند و ممانعت به عمل آورند. و به راستی آیا مجلسی با این ترکیب که تحقیر عضو آن نیز چنین رایج و ممکن است چگونه می تواند در هنگامه ای سخت و در روز مبادا، تصمیمی شایسته و بایسته برای کشور و ملت بگیرد؟

جناب آقای هاشمی

پاسخ شما چیست به مردمی که از وظایف مجلس تحت ریاست شما در شرایطی چنین خطیر پرسش می کنند؟ آیا اگر مجلس خبرگان در اجلاس خود نگاهی گذرا به آنچه که در چهار سال گذشته بر این مملکت رفته است می انداخت نمی توانست بسیار بهتر زمینه های پیدایش بحرانی که بر مملکت حاکم است - و شما البته فتنه اش خوانده اید- را دریابد؟ شما در سخنرانی های قبل و بعد از انتخابات خود بارها به بحران های اقتصادی و به هم خوردن سند چشم انداز در کشور و انحراف از آن اشاره کرده اید ولی آیا پرداختن به این بحران ها نباید جایی در مجلس خبرگان پیدا می کرد؟ آیا در وظیفه شما در مجلس خبرگان نیست که رسیدگی کنید به آنچه که به نام خصوصی سازی و انجام اصل 44 قانون اساسی انجام می شود و نهادهای تحت نظارت رهبری همچون سپاه و ستاد اجرای فرمان امام (که بنا به فرمانی که امام به بنده و آیت الله حسن صانعی دادند قرار بود حداکثر طی دو سال کلیه اموال توقیفی اش یا رفع توقیف و یا با بررسی دقیق در صورت نامشروع بودن مصادره شود و این ستاد به کار خود پایان دهد؛ ستادی که نوه گرامی حضرت امام نیز بارها گله کرده و درخواست داشته اند که در صورت تعطیل نکردن آن حداقل لفظ "امام" را از عنوان آن بردارند) سهام یک وزارتخانه دولتی را در نیمی از یک ساعت به نام خود می کنند و به نام خصوصی سازی حماسه ای دیگر در ادامه و تکمیل حماسه انتخابات ریاست جمهوری اخیر می آفرینند؟ به راستی تا چه حد در این اجلاس به سیاست خارجی بدون طرح و برنامه ای که موجب وهن نظام ما در مجامع بین المللی شده است پرداخته شد؟ آیا مشکلات اجتماعی حاکم شده بر کشور و امنیتی کردن فضای سیاسی جامعه و دانشگاه ها و مراکز مختلف کشور از هیچ اهمیتی برای بررسی برخوردار نبود که اعضای آن مجلس توجهی بدان نکردند؟ به راستی تا چه حد دراین اجلاس به عملکرد برخی سازمانهای تحت نظارت رهبری که نظارت عالیه برآنها بر عهده شما در مجلس خبرگان است رسیدگی شد؟ آیا مروری نکردید برانچه در رسانه به اصطلاح ملی ما می گذرد و افتی که مخاطبان این رسانه پیدا کرده اند؟ آیا صحبتی در این خصوص شد که چرا سه کاندیدای به ظاهر ناکام شبه انتخابات اخیر را در قوطی می کنند و یاران آنها را در سلول انفرادی می اندازند و آنها صرفا در گذر از سلول های انفرادی است که می توانند راهی به آن رسانه ملی آن هم برای پخش اعترافات پیدا کنند و با این حال درهای این رسانه اما به روی حامیان کاندیدای پیروزخوانده و دادستان محترم کشور باز است که بیایند و سخنان خود را یکسویه علیه کاندیداهای دیگر مطرح کنند و بروند؟ آیا شما بر این نکات واقف نبودید؟ واقف بودید واگر در این اجلاس به آنها اشارتی نشد آیا این بدان مفهوم نیست که روحیه عدالت خواهی و رشادت انقلابی از میان ما رخت بربسته و زایل شده است؟ و امروز به راستی چه پاسخی دارید در برابر آنهایی که مدعی اند این مجلس وظیفه نظارتی خود را فراموش کرده و به نهادی بی اثر و تبلیغاتی مبدل شده است؟ آیا جای آن نبود که اعضای این مجلس سه کاندیدای معترض به نتیجه انتخابات را که همگی از سرمایه ها و خدمتگزاران این نظام بوده اند فرا می خواند و سخن آنها را می شنید و پس از آن مبادرت به صدور بیانیه خود می ورزیدند؟

جناب آقای هاشمی

بر خود می بینم که بخشی از تعبیر حضرت امام در خصوص جایگاه مجلس خبرگان را برای شما و دیگران یادآور شوم که فرمودند: «اکنون شما ای فقهای شورای خبرگان و ای برگزیدگان ملت ستمدیده در طول تاریخ شاهنشاهی و ستمشاهی، مسئولیتی را قبول فرمودید که در راس همه مسئولیت هاست، و آغاز به کاری کردید که سرنوشت اسلام و ملت رنج دیده و شهید داده و داغ دیده در گرو آن است. تاریخ و نسل های آینده درباره شما و ملت قضاوت خواهند کرد و اولیاء بزرگ خدا ناظر آرا و اعمال شما می باشند: والله من ورائهم مُحیط و رقیب. کوچکترین سهل انگاری و مسامحه و کوچکترین اعمال نظرهای شخصی و خدای نخواسته تبعیت از هوای نفسانی که ممکن است این عمل شریف را به انحراف کشاند بزرگترین فاجعه تاریخ را بوجود خواهد آورد». و به راستی چه نسبتی است میان عملکرد کنونی این مجلس با انچه امام درخصوص جایگاه آن مجلس بر زبان آورده اند و اختیاری که قانون اساسی و تدوین کنندگان آن بنا به رای مردم به این مجلس و نمایند گان آن اعطا کرده است؟ چه جای انکار است که مجلسی چنان مهم در زمانه ای چنین خطیر به نهادی بی اثر مبدل شده است. و من مهدی کروبی امروز این نامه را به شما نوشتم واز باب تذکر و یادآوری این نکات را بازگو کردم تا به وجدان خویش در برابرامام راحل، انقلاب و مردم شریف ایران عمل کرده و نشان داده باشم که آنچه بر آن مجلس می رود نه به نفع نظام است و نه به نفع مردم و نه تضمین کننده جمهوریت و اسلامیتی که بیش از 98 درصد مردم در فروردین 1358 به آن رای دادند.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

مهدی کروبی

ششم مهر ۱۳۸۸

raze80 — Fri, 25 Sep 2009 10:27:18 GMT

عزت و اقتدار ملی !

raze80 — Wed, 23 Sep 2009 08:39:17 GMT